The Wine Enthusiast-ზე გამოქვეყნდა ჰანა უოლჰაუტის სტატია ქართული ვაზის ჯიშის, საფერავის შესახებ, რომელმაც განსაკუთრებული ადგილი დაიმკვიდრა ამერიკაში, კერძოდ, Finger Lakes-ის ღვინის რეგიონში.
მსოფლიო ღვინის რუკა მუდმივად იცვლება, ჩნდება ახალი რეგიონები, იხვეწება სტილები და ძველი ტრადიციები ახალ გარემოში ახალ სიცოცხლეს იძენს. სწორედ ასეთ საინტერესო პროცესს ვხედავთ დღეს ამერიკის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ღვინის რეგიონში, სადაც ქართული ვაზის ჯიში — საფერავი — თანდათან იმკვიდრებს თავს და ახალ პერსპექტივებს აჩენს.
ყველაფერი თითქოს შემთხვევით დაიწყო: ლაშა ცატავასა და ერიკა ფრეის საუბარმა ერთ ბოთლ ღვინოზე საერთო ინტერესი გააჩინა. ეს ღვინო უნიკალური იყო — ამერიკაში, Finger Lakes-ში წარმოებული, მაგრამ ქართული ჯიშისგან, საფერავისგან დამზადებული. ამ ერთმა ბოთლმა ორი განსხვავებული კულტურა და გამოცდილება დააკავშირა: ქართული მეღვინეობის მრავალსაუკუნოვანი ტრადიცია და ამერიკული ინოვაციური მიდგომა.
ამ კავშირის გაგრძელებად 2022 წელს შეიქმნა პროექტი Saperica, რომლის მიზანია საქართველოსა და ამერიკას შორის ცოდნის, გამოცდილებისა და კულტურის გაცვლა, განსაკუთრებით საფერავის გარშემო. სემინარები, გაცვლითი პროგრამები და ფესტივალები ამ იდეის გავრცელებას ემსახურება.
საფერავი, რომელიც კახეთიდან მოდის — საქართველოს ყველაზე ცნობილი ღვინის რეგიონიდან — ერთ-ერთი უძველესი და ყველაზე მნიშვნელოვანი ჯიშია. მისი უნიკალურობა მხოლოდ ისტორიაში არ მდგომარეობს. ეს არის sogenannte teinturier ტიპის ყურძენი, რაც ნიშნავს, რომ არა მხოლოდ კანი, არამედ მისი რბილობიც ინტენსიურად წითელია. სწორედ ეს თვისება აძლევს მას განსაკუთრებულ პოტენციალს ისეთ რეგიონებში, სადაც ღრმა ფერის წითელი ღვინის წარმოება რთულია.
Finger Lakes-ში საფერავის ისტორია XX საუკუნის შუა წლებში იწყება და უკავშირდება მევენახე კონსტანტინ ფრანკს. სწორედ მან დაამტკიცა, რომ ევროპული Vitis vinifera-ს ჯიშები, მათ შორის საფერავი, წარმატებით შეიძლება გაშენდეს ამ შედარებით ცივ კლიმატში. საფერავის სიცივისადმი გამძლეობა და მისი სტრუქტურა იდეალურად ერგება რეგიონის პირობებს — ცივ ზამთრებსა და მოკლე, ნოტიო ზაფხულს.
დღეს ეს ჯიში უკვე განსაკუთრებულ როლს თამაშობს რეგიონში. ის საშუალებას აძლევს მეღვინეებს შექმნან ისეთი სხეულიანი და ინტენსიური წითელი ღვინოები, რომლებიც ამერიკელ მომხმარებლებს განსაკუთრებით მოსწონთ. ამასთან, საფერავი მრავალფეროვანია, ის გამოიყენება როგორც კლასიკური წითელი ღვინოებისთვის, ისე როზეებისა და ცქრიალა ღვინოებისთვისაც.
მიუხედავად ამისა, საფერავის პოპულარობა ამერიკაში შედარებით ახალი ამბავია. მხოლოდ მას შემდეგ, რაც იგი ოფიციალურად აღიარეს ღვინის ეტიკეტირების მარეგულირებელმა ორგანოებმა, მისმა გაშენებამ იმატა. პროცესში განსაკუთრებული როლი ითამაშეს როგორც მევენახეებმა, ისე მცირე, ექსპერიმენტულმა მარნებმა, რომლებიც მზად არიან ახალი ჯიშების გამოცდისთვის.
საინტერესოა, რომ საფერავისადმი ინტერესი ხშირად მაშინ იზრდება, როცა ის დროებით ქრება ბაზრიდან, მაგალითად, რთული კლიმატური პირობების გამო. სწორედ ასეთმა პერიოდებმა დაანახა ბევრს მისი უნიკალურობა და მოთხოვნა კიდევ უფრო გაზარდა.
დღეს საფერავი Finger Lakes-ში ერთგვარ „ქამელეონად“ ითვლება, ის სხვადასხვა სტილსა და არომატულ პროფილს იძენს, რაც დამოკიდებულია როგორც კლიმატზე, ისე მეღვინეობის მიდგომებზე. ამავე დროს, მისი გვალვაგამძლეობა და ადაპტაციის უნარი მას მნიშვნელოვან როლს ანიჭებს კლიმატის ცვლილებების ფონზე.
მომავალში მთავარი გამოწვევა უკვე არა წარმოება, არამედ მომხმარებლის გაცნობაა. სწორედ ამიტომ, პროექტები როგორიცაა Saperica, აქტიურად მუშაობენ საფერავის პოპულარიზაციაზე — ფესტივალების, დეგუსტაციებისა და კულტურული ღონისძიებების საშუალებით.
საბოლოოდ, საფერავი Finger Lakes-ისთვის შეიძლება იქცეს იმ უნიკალურ ელემენტად, რომელიც რეგიონს სხვა ამერიკული ღვინის ცენტრებისგან გამოკვეთილად გამოარჩევს. ეს არის მაგალითი იმისა, თუ როგორ შეიძლება ერთმა უძველესმა ქართულმა ჯიშმა სრულიად ახალ გარემოში ახალი იდენტობა შეიძინოს და ამავე დროს, თავისი ფესვები არ დაკარგოს.
© ღვინის კლუბი/vinoge.com