ბრიტანულ ჟურნალ Decanter-ის დეკემბრის ნომერში გამოქვეყნდა რიჩარდ ვუდარდის სტატია, რომელშიც ავტორი საუბრობს, თუ როგორ უნდა შეარჩიოს ადამიანმა განსაკუთრებული ვისკი საგანგებო, სეზონური შემთხვევისთვის — იქნება ეს საჩუქარი ახლობლებისთვის თუ საკუთარი თავისთვის შექმნილი სადღესასწაულო სიამოვნება.
ავტორი მკითხველს შეახსენებს, რომ ვისკის წარმოება ხანგრძლივი პროცესია, თუმცა ინდუსტრია მაინც მოქნილად ეხმიანება ახალ ტენდენციებსა და მოლოდინებს. ეკონომიკური გამოწვევების მიუხედავად, დღემდე შესაძლებელია იპოვო ხანგრძლივი დაძველების, სოლიდური ხარისხის ვისკი შედარებით მისაღებ ფასად — თუმცა ავტორი ხაზს უსვამს, რომ ასაკი არ უნდა გახდეს ერთადერთი კრიტერიუმი. ზოგჯერ ახალგაზრდა ვისკებიც ისე კარგადაა შექმნილი, რომ ენერგიითა და სისუფთავით არაფრით ჩამოუვარდება ძველ, დაძველებულ ვერსიებს.
სტატია ასევე ეხება ბრენდების ცნობადობასთან დაკავშირებულ ფსიქოლოგიურ ფაქტორს: ბევრი ადამიანი ენდობა მხოლოდ კარგად ცნობილი დისტილერიების სახელებს, თუმცა ავტორის მოწოდებაა, რომ არ შეუშინდნენ ახალ სახელებს, რადგან ხშირად სწორედ მათგან მოდის საინტერესო, იშვიათი და სენსაციური ინტერპრეტაციები.
ერთ-ერთ მუდმივ ტენდენციად ვუდარდი ასახელებს ვისკის დამატებით დაძველებას ალტერნატიულ კასრებში. მისი თქმით, კასრებით ექსპერიმენტირება დღეს უფრო თამამია, ვიდრე ოდესმე: ტეკილას კასრები, Pineau des Charentes და სხვა არატრადიციული არჩევანები ვისკის არომატს გაცილებით მრავალფეროვან და სასიამოვნო ხასიათს სძენს.
ავტორი ასევე ყურადღებას ამახვილებს ახალ დისტილერიებზე და ისეთ ქვეყნებზე, სადაც ისტორიულად ვისკის წარმოება ხშირი არ იყო — მაგალითად, ინგლისი, დანია, გერმანია. თანამედროვე მომხმარებელს იზიდავს არა მხოლოდ არომატი, არამედ ვისკის ფილოსოფიაც.
ბოლოს კი ავტორი ხაზს უსვამს, რომ ვისკის მოყვარულების მოტივაცია მრავალფეროვანია — ნოსტალგია, ექსპერიმენტების სიყვარული, საჩუქარი, სეზონური განწყობა — და სწორედ ამიტომ გვთავაზობს ათ ბოთლს, რომლებიც ამ შობას მის პირად სიაში მოხვდა:
© ღვინის კლუბი/vinoge.com